به گزارش مفدا علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی؛ در این مصاحبه، دکتر صادقی از مسیر پرفراز و نشیب و پربار علمی خود، تجربهٔ طراحی و ساخت دستگاهی پیشرفته برای درمان زخم، و همچنین از نقش مهم پرستاری در توسعهٔ فناوری‌های نوین حوزهٔ سلامت سخن گفت.

با سلام، ضمن تشکر از شرکت سرکارعالی در این مصاحبه، لطفا خودتان را معرفی کنید و رتبه هایی که در دوره دانشجویی مقطع دکتری، کسب کرده اید، را بفرمایید:

با سلام و احترام، اینجانب هاجر صادقی، فارغ‌التحصیل دکتری تخصصی آموزش پرستاری از دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی هستم. به لطف خداوند، در طول دوران تحصیل در مقطع دکتری، فعالیت‌های گسترده‌ای در عرصه‌های صنفی، اجتماعی، پژوهشی و فناورانه داشته‌ام. ثمره این مسیر، کسب افتخاراتی در سطوح ملی و بین‌المللی بوده است، از جمله انتخاب به‌عنوان پژوهشگر برجسته کشوری وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در سال ۱۴۰۳، پژوهشگر برتر جشنواره علم و فناوری در سال ۱۴۰۳، دانشجوی فعال حوزه تألیف و ترجمه کتاب در سال ۱۴۰۲، و پژوهشگر برتر دانشگاهی در سال‌های ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲. همچنین موفق به کسب عنوان سخنران برتر در پانزدهمین همایش سالیانه پژوهشی دانشجویان علوم پزشکی شرق کشور (۱۴۰۰)، پوستر برتر در بیست‌ و چهارمین کنگره ملی و دهمین کنگره بین‌المللی پژوهشی دانشجویان علوم پزشکی کشور (۱۴۰۲)، و جایزه پوستر برتر در هفتمین کنگره بین‌المللی و نهمین کنگره ملی زخم و ترمیم بافت (۱۴۰۱) شدم.

در عرصه نوآوری و اختراع، به عنوان پرستار برتر مخترع نظام پرستاری استان اصفهان (۱۴۰۱)، فناور برتر دانشگاهی (۱۴۰۳)، و دارنده عنوان بین‌المللی INV از فدراسیون جهانی مخترعانIFIA) ) شناخته شدم. همچنین افتخار خدمت به‌عنوان سفیر و داور سازمان جهانی نوآوری، خلاقیت و اختراع(OCIIP) را کسب نمودم. در حوزه رقابت‌های جهانی، تاکنون موفق به دریافت هشت مدال از جشنواره‌های معتبر بین‌المللی اختراعات شده‌ام که شامل: مدال طلا و جایزه بزرگ جشنواره اروپا در رومانی (۲۰۲۲)، مدال طلای آمریکا (۲۰۲۲)، مدال طلای آفریقا (۲۰۲۲)، یک مدال طلا و یک نقره از چهارمین جشنواره بین‌المللی مخترعان ژنو سوئیس (۲۰۲۴) در حوزه توانبخشی و دو مدال طلا از پنجمین دوره همان جشنواره در سال ۲۰۲۵ می‌باشد.

از دیگر دستاوردهایم می‌توان به کسب رتبه نخست رویداد ملی ایده‌شو، رتبه نخست محور ایده و رتبه دوم محور «ایران جوان و حمایت از معلولان» در دومین جشنواره ملی توانبخشی (۱۴۰۳)، مدال نقره پنجمین نمایشگاه کشوری اختراعات و جشنواره ابتکارات و دستاوردهای علمی، کسب رتبه در المپیاد کشوری آرموکاپ، و جایزه سوم دومین رویداد ملی شکوفا در مسابقه مالکیت فکری صندوق نوآوری و شکوفایی ریاست جمهوری اشاره نمود. این مسیر، برایم تجسمی از پیوند دانش، نوآوری و مسئولیت اجتماعی بوده است؛ پیوندی که همواره الهام‌بخش من در مسیر خدمت به علم پرستاری و توانمندسازی سلامت جامعه خواهد بود.

لطفاً به زبان ساده در مورد مدال طلایی که در پنجمین جشنواره مخترعین ژنو سوئیس ( ۲۰۲۵) کسب نمودید، برای مخاطبان ما توضیح دهید که این دستگاه دقیقاً چگونه کار می‌کند و چه مشکلی را حل می‌کند؟

دستگاه هوشمند نانوتزریقی درمان زخم با بهره‌گیری از فناوری تشخیص مبتنی بر هوش مصنوعی، موفق شد مدال طلای بخش فناوری پزشکی و سلامت را از آن خود سازد. این نوآوری پیشرفته، با ترکیب هوش مصنوعی و نانوفناوری، توانایی ارزیابی هم‌زمان نوع، عمق و وضعیت زخم را داراست و با دقت بالا، مواد دارویی و ترمیمی را به صورت هدفمند در بافت آسیب‌دیده تزریق می‌کند. فرآیند خودکار این دستگاه با رویکردی مبتنی بر کاهش درد، پیشگیری از عفونت و تسریع روند ترمیم زخم طراحی شده است. تمرکز اصلی فناوری بر درمان زخم‌های مزمن به‌ویژه زخم‌های دیابت هست؛ جایی که نوآوری آن توانسته است کاهش چشمگیر خطر قطع عضو و ارتقای کیفیت زندگی بیماران را به همراه داشته باشد.

ایده اولیه ساخت این دستگاه هوشمند چگونه و در چه شرایطی به ذهن شما رسید؟

من پرستار هستم و در حوزه مراقبت از زخم به طور تخصصی کار میکنم، ایده‌ی ساخت این دستگاه زمانی در ذهنم شکل گرفت که در جریان مطالعه کتب تخصصی و پژوهش‌های میدانی خود با بیماران دچار زخم‌های مزمن، به‌ویژه زخم پای دیابتی، مواجه شدم. مشاهده‌ی رنج طولانی بیماران، هزینه‌های بالا و خطر قطع عضو در موارد پیشرفته، انگیزه‌ای عمیق برای یافتن راه‌حلی فناورانه و سریع برای تسریع ترمیم بافت و پیشگیری از عوارض غیرقابل جبران ایجاد کرد. در آن دوره، تحقیقاتم در حوزه نانوفناوری افزایش یافت و همین تلفیق دانش بالینی، مهندسی و هوش مصنوعی، جرقه‌ی ایده را زد. من به این نتیجه رسیدم که اگر بتوانیم دستگاهی طراحی کنیم که با تزریق هوشمند نانودرمان‌ها، همزمان وضعیت بافت را از طریق حسگرها تحلیل کنه و به‌کمک الگوریتم‌های یادگیری ماشینی شدت التهاب و نیاز دارویی را تنظیم کند، می‌توانیم فرآیند ترمیم را به‌صورت شخصی‌سازی‌شده و پیشگیرانه هدایت کنیم. به این ترتیب، از دل ترکیب تجربه بالینی، دغدغه انسانی نسبت به کیفیت زندگی بیماران و علاقه به فناوری‌های نوگرا، نخستین طرح مفهومی این دستگاه شکل گرفت.

مهم‌ترین نوآوری و نقطه تمایز دستگاه شما در مقایسه با روش‌های موجود درمان زخم چیست؟

این دستگاه از ترکیب فناوریهای پیشرفته نانو و الگوریتم‌های هوش مصنوعی برای تسریع روند بهبود زخم‌ها و پیشگیری از قطع عضو بهره مند است و توانایی تشخیص دقیق ویژگی‌های زخم مثل عمق، شدت، نوع بافت آسیب‌دیده و پیش‌بینی پیشرفت ترمیم یا عفونت زخم را دارد که توسط الگوریتم‌های یادگیری عمیق و تحلیل تصاویر پزشکی انجام می‌شود. برخلاف روش‌های قدیمی که تشخیص بیشتر بصری و تجربی بود، این دستگاه به کمک حسگرهای نانو و یادگیری ماشینی، اطلاعات دقیق و حساسی درباره وضعیت زخم در اختیار درمانگران قرار می‌دهد. از مزایای بارز این فناوری این است که تشخیص زخم‌ها حتی در مراحل اولیه با دقت بالا انجام می شود.

تسریع روند درمان با تزریق هوشمند نانوداروهایی که به صورت موضعی و دقیق بدنبال تشخیص AI انجام می‌شود. نیاز به مراجعه به درمانگران با پایش مستمر و هشدارهای آنی از طریق دستگاه یا اپلیکیشن متصل، کم میشود. این فناوری نسبت به روش‌های موجود درمان زخم معمولی، که عمدتاً مبتنی بر معاینه و درمان دستی است، بسیار دقیق‌تر، سریع‌تر و شخصی‌سازی شده عمل می‌کند و باعث کاهش عوارض جدی و بهبود کیفیت زندگی بیماران، به ویژه بیماران دیابتی و سالمندان، می‌شود.

هوش مصنوعی در این دستگاه چه نقش کلیدی ایفا می‌کند؟

هوش مصنوعی به‌کار رفته در این دستگاه، از طریق تشخیص زودهنگام، پایش مستمر و تحلیل چندبعدی داده‌های بیمار، شامل شدت زخم، سوابق پزشکی، شاخص‌های متابولیک و پارامترهای بالینی، قادر است درمان‌ها را به‌صورت کاملاً شخصی‌سازی‌شده توصیه و راهبری کند. این سیستم با تعیین بهینه‌ترین استراتژی درمانی، از جمله استفاده هدفمند از تزریق نانو دارویی، امکان رساندن دقیق و موضعی دارو به ناحیه آسیب‌دیده را فراهم می‌سازد. افزون بر این، بهره‌گیری از قابلیت‌های زیست‌حسگری در کنار تحریکات الکتریکی ضعیف، موجب افزایش تکثیر سلولی، تسریع بازسازی بافت و کاهش پیامدهای نامطلوبی مانند نکروز یا قطع عضو می‌گردد؛ اگرچه جزئیات مکانیسم این فرایندها و ادعاهای اصلی، در حال حاضر در این مصاحبه، قابل افشا نیست. به طور کلی اهمیت بنیادین این فناوری در هم‌افزایی میان زیست‌حسگرهای هوشمند و الگوریتم‌های پیشرفته هوش مصنوعی است که وضعیت زخم را بر پایه سامانه‌های بیوفیدبک تحت کنترل فعال قرار داده و اثربخشی درمان را به‌صورت چشمگیر ارتقا می‌بخشد. همچنین، هوش مصنوعی با توسعه سامانه‌های هشداردهنده و پایش هوشمند، امکان مراقبت از بیمار در محیط منزل را فراهم ساخته و نیاز به مراجعات مکرر به مراکز درمانی را به حداقل می‌ رساند.

استفاده از "نانومواد" چه مزیت خاصی را در درمان زخم ایجاد کرده است؟

با وجود ارتقای دقت، سرعت و شخصی‌سازی مداخلات درمانی به‌واسطه‌ی بهره‌گیری از فناوری هوش مصنوعی، بکارگیری نانومواد با ویژگی‌های ضدباکتریایی و ضدالتهابی ممتاز، در کنار قابلیت رهایش کنترل‌شده و پایدار داروها، موجب افزایش چشم‌گیر اثربخشی بالینی و تسریع روند ترمیم بافتی می شود. هم‌افزایی فناوری نانو با سامانه‌های هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی، فرآیند درمان عفونت‌ها را به‌مراتب سریع‌تر و هدفمندتر از روش‌های مرسوم ساخته و نقشی برجسته در کاهش عوارض شدید از جمله احتمال قطع عضو ایفا می‌کند.

همکاری با تیمی از دانشگاه صنعتی شریف چگونه شکل گرفت و این همکاری بین‌رشته‌ای چه تاثیری در پیشبرد پروژه داشت؟

ناپلئون هیل می گوید " کاملاً واضح است که اگر جمعی از افراد به موفقیت شما کمک کنند، شما بهتر و سریع‌تر به موفقیت می‌رسید." بدین جهت، در ابتدا پروژه‌ای تحقیقاتی بین‌رشته‌ای تدوین نمودم و ترکیب تخصص‌های مختلف در حوزه‌های فناوری نانو، هوش مصنوعی و مهندسی تجهزات پزشکی، نقش مؤثری در پیشبرد پروژه داشت. توسعه فناوری نانویی و بهینه‌سازی حسگرها و عملگرهای زیستی نانو، بخش‌هایی از تحلیل داده‌ها و الگوریتم‌های هوش مصنوعی توسط تیم‌های مرتبط انجام شد. در مورد بخش دوم سوال شما باید بگویم، برای تمام افرادی که در این پروژه دور هم جمع شدیم، نتیجه اهمیت داشت. مکسول، درکتاب معروف "۱۷ اصل کار تیمی"، بر اهمیت تمرکز بر هدف مشترک و همکاری اعضای تیم تأکید داره تا به موفقیت برسند. مکسول در یکی از اصول کتابش بیان میکنه که موفقیت یک تیم به توانایی اعضای تیم، در تمرکز بر هدف مشترک وابسته است و اعضای تیم باید منافع گروه را در اولویت قرار بدن تا تیم به موفقیت برسه. این همکاری بین‌رشته‌ای توسط اساتید مهندسی و چند شرکت فعال در این حوزه، به من پیشنهاد شد و مزایای فراوانی در پیشبرد پروژه، از جمله سرعت انجام پروژه، ترکیب تخصص‌های متنوع، اشتراک منابع آزمایشگاهی پیشرفته مانند اتاق تمیز نانو و میکروالکترونیک و تبادل دانش فنی برای توسعه دقیق و کاربردی فناوری در درمان زخم‌های مزمن و عمیق، داشته است.

رقابت با بیش از ۱۵۰۰ اختراع از سراسر جهان قطعاً سخت بوده. به نظر شما چه عاملی باعث شد دستگاه شما مدال طلا را از آن خود کند؟

من معتقدم تجربه شکست با پشتکار و مقاومت در برابر سختی‌ها، مسیر رسیدن به موفقیتهای بزرگ را هموار میکند. یک جمله معروف درباره موفقیت در رقابتهای سخت از وینستون چرچیل هست که می‌گوید: "موفقیت یعنی حرکت از شکستی به شکست دیگر، بدون از دست دادن شور و اشتیاق." کتاب " از ما بهتران، داستان موفقیت" نوشته مالکوم گلدول، عوامل موفقیت افراد مختلف را تحلیل کرده و به اهمیت مداومت و تلاش مستمر اشاره دارد. به طور کلی، نوآوری، کارآمدی و قابلیت کاربرد گسترده این فناوری، از مهم‌ترین دلایل انتخاب آن برای دریافت مدال طلا از سوی هیئت داوران بین‌المللی عنوان شده است. به عنوان مثال استفاده از نانوذرات که ضمن کاهش التهاب زخم و جلوگیری از تشکیل ترکیبات مخرب، سرعت ترمیم و بهبود بافت را تسریع می‌کنند. ترکیب هوش مصنوعی که شرایط زخم را به طور دقیق پایش و تشخیص می دهد و با الگوریتم‌های یادگیری ماشینی روند بهبود یا وخامت زخم را پیش‌بینی و مدیریت میکند. ساختار هوشمند و نانو - تزریقی که می‌تونه داروها و ترکیبات درمانی را به صورت هدفمند و بهینه به محل زخم تزریق کنه، به ویژه در زخم‌های عمیق یا مزمن که روش‌های سنتی پاسخگو نیستند. فناوری پیشرفته‌ای که امکان پایش مداوم زخم با استفاده از حسگرهای هوشمند و تصویربرداری با کیفیت بالا و حتی تحریک الکتریکی جهت بهبود روند التیام را فراهم می‌کند. کاهش درد بیمار از طریق کنترل التهاب و هیدراسیون انتهای عصبی در محل زخم، که باعث بهبود تجربه بیماران و افزایش پذیرش درمان می‌شود.

به عنوان یک دانش‌آموخته دکتری پرستاری، چگونه وارد حوزه عمیق فناوری و مهندسی شدید؟

سؤال بسیار جالب و ارزشمندی پرسیدید، چون پیوند میان پرستاری و مهندسی یکی از مسیرهای نوظهور و پیشرو در علم سلامت در چند دهه اخیر، محسوب می‌شود. برای حل مسائل پیچیده، باید از مرزهای سنتی علوم عبور کرد و با رویکردهای خلاقانه و ترکیبی، به شناخت چندبعدی دست یافت. ورود بنده به عنوان دانش‌آموخته پرستاری به این حوزه معمولاً از ترکیب سه عامل نیاز بالینی، تفکر پژوهشی و انگیزه برای نوآوری شکل گرفت. بسیاری از ما پرستاران در خط مقدم مراقبت، با چالش‌هایی روبه‌رو می‌شویم که ابزارهای موجود پاسخ‌گو نیستند. همین تجربه می‌تونه انگیزه‌ای برای طراحی راهکارهای هوشمند، سامانه‌های پایش یا تجهیزات نوین باشه. با گذراندن دوره‌های تخصصی یا پروژه‌های مشترک با مهندسان (در زمینه‌هایی مثل بیومدیسین، داده‌کاوی سلامت و هوش مصنوعی بالینی)، به تدریج مهارت فنی لازم را کسب نمودم. همکاری اخیر با تیم‌های فناوری تخصصی، به بنده این امکان را داد که بینش بالینی خود را در طراحی الگوریتم یا دستگاه وارد نمایم. پرستاران با دانش قوی از رفتارهای سلامت، می‌تونن در طراحی مدل‌های پیش‌بینی‌کننده یا نرم‌افزارهای تصمیم‌یار بالینی نقش کلیدی ایفا کنند.

این مسیر پرچالش، قطعاً روزهای سخت و ناامیدکننده‌ای هم داشته. چه چیزی به شما انگیزه ادامه دادن می‌داد؟

بی‌تردید فراز و فرودهایی تجربه میشوند، با این حال، ما در گروه پرستاری دانشگاه اساتید بسیار فرهیخته و دلسوزی داریم که به نحوی ما را پرورش دادند که باور عمیق به ارزش‌آفرینی علمی و مسئولیت ما در قبال جامعه، انگیزه و پایداری ما در ادامه این مسیر را حفظ نمود. در این مورد فلسفه و نگرش واقعی ما به زندگی مهمه. به قول نلسون ماندلا "ما نمی بازیم، یا میبریم، یا یاد میگیریم". توجه به نقش نوآوری در بهبود کیفیت زندگی انسان‌ها و ارتقای سطح دانش حرفه‌ای، موجب شد که دشواری‌ها به‌عنوان بخشی از فرآیند رشد و بلوغ علمی تلقی بشن. از یک نکته نباید غافل بشیم و اینکه سرمایهگذار مالیِ این پروژه خودم بودم و برای بخش دیگری از تامین مالی، از مهارت جذب گرنت استفاده کردم، به همین دلیل سردرگمی و جدلهای مالیِ غالباً بی نتیجه را نداشتم. موانع در هر حوزهی کاری وجود داره ولیکن به دلیل اینکه به ثمر رسوندن طرحهای فناورانه پرهزینه، زمان بر و نیاز به تمرکز بالایی داره و انرژیهای منفی، توان فناور را تحت تاثیر قرار میدن، من خودم رو دست خداوند سپردم و تلاش میکنم این اتفاق نیفتد. حمایت‌های فکری از سوی اساتید عالم و اندیشمند، در کنارِ شوق درونی برای ترکیب علم و خلاقیت، محرک اصلی در حفظ انگیزه و جهت‌دهی پایدار به تلاش‌های فناورانه بنده بوده است.

پیشنهاد شما به دانشجویان و پژوهشگران جوانی که به دنبال ایجاد تحول و نوآوری در حوزه سلامت هستند، چیست؟

دانشجویان محترم و هم دانشگاهیهای عزیز، برای ایجاد تحول و نوآوری بر پژوهش‌های مسئله‌محور و تقاضامحور متمرکز بشن. علم زمانی موتور توسعه است که در خدمت نیازهای واقعی مردم و کشور قرار بگیره، پس نیازهای جامعه و بازار سلامت را ارزیابی کنند و مسئله‌ای واقعی را حل کنند. در استفاده از فناوری‌های نوین در پژوهش هراس نداشته باشند. همه ما نیازمند تغییر رویکرد از صرفاً درمانی به خلق تجربه‌های بهتر انسانی و درمان‌محور هستیم، بنابراین باید از تفکر طراحی و خلاقیت برای نوآوری در خدمات سلامت استفاده کنیم. حضور فعال در کنگره‌ها و مجامع علمی ملی و بین‌المللی برای انتقال و کسب تجارب موفق و ارتقای کیفیت پژوهش‌ها، اهمیت داره. حقیقتاً حرکت به سمت پژوهش‌های کاربردی که بتونن به نوآوری‌های فناورانه منجر شوند، اینجا مطرح است. شرکت در دورههای تخصصی مالکیت فکری، یادگیری طراحی مدل‌های بهینه کسب و کار و مدیریت نوآورانه برای افزایش کارایی و پایداری در حوزه سلامت، توصیه می شود. یک جمله معروف از رابرت گرین کتابی به نام Mastery داره که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد و در این کتاب مسیر رسیدن به تسلط در هر حوزهای را توضیح میده و یکی از محورهای مهم آن، ترکیب خلاقانه ی مهارتها برای نوآوری و پیشرفته و یک جمله معروف داره که گفتند: "آینده متعلق به کسانی است که مهارتهای بیشتری می آموزند و آن ها را با روش های خلاقانه ترکیب می کنند".

هیچ توسعه‌ای در کشورمان پایدار نخواهد بود مگر آنکه بر بنیان اخلاق علمی و مسئولیت اجتماعی دانشمندان استوار بشود. برای سربلندی در این مسیر، تقویت برخی از سجایای اخلاقی مثل "تواضع" اهمیت داره. یک جمله معروف هست که ما باید به خودمون بگیم " من هنوز نمی‌دانم، اما می‌تونم یاد بگیرم." ما باید محدودیت‌های خودمون رو بپذیریم و انگیزه برای پیشرفت و یادگیری را تقویت کنیم. در این زمینه از کتاب " قدرت تواضع: مراقب تله‌های خودشیفتگی باشیم" اثر درل ون تانگرن خیلی یاد گرفتم. این کتاب بسیار هوشمندانه ویژگی‌های منفی تکبر و خودشیفتگی و ضرورت تواضع به عنوان مهارتی مهم، راهکارهای عملی برای تمرین تواضع را ارائه می‌دهد. یکی از اساتید دانشگاهمون کتاب "تواضع؛ اخلاق توحیدی" را به من هدیه دادند که به تواضع از منظر اخلاقی و فلسفی می‌پردازه و فلسفه، مراحل و راهکارهای پیاده‌سازی تواضع در زندگی را شرح می‌ده، که خیلی برام کاربردی بود.

حمایت دانشگاهها، از ایده‌ها و طرح‌های نوآورانه هم در این راستا اهمیت داره. دانشگاهها باید سعی کنند فرصتهای دانشی را عادلانه توزیع کنند. توسعه علمی پایدار، محصول پیوستگی آموزش، پژوهش و نوآوری است نه تجمع مقالات و آمار کمی. یک تجربه شخصی که اینجا لازمه اشاره کنم اینه که در این مسیر مطالعه سرسخت و منظم داشتم و دارم، چون برای افزایش کارایی در انجام پروژههای بین رشتهای، کسبِ دانش به روز، یک اولویت و اجبار است.

آینده این فناوری را چگونه می‌بینید؟ آیا قابلیت توسعه برای درمان سایر انواع زخم‌ها را نیز دارد؟

باز هم یک جمله معروف که می گوید: آینده ی ما به اندازه ایمان ما روشن است. با عنایت خداوند، آینده‌ی این فناوری واقعاً روشن هست. از آنجایی که بهترین راه پیش‌بینی آینده، ساختن آن هست، به طور جدی و تمام وقت پیگیر هستم. این فناوری هدفش اینه که روند ترمیم زخم‌ها رو خیلی سریع‌تر کند و جلوی عفونت یا حتی قطع عضو رو بگیرد. با استفاده از هوش مصنوعی و الگوریتم‌های یادگیری عمیق، می‌تونیم تصاویر زخم رو دقیق بررسی کنیم و پیش‌بینی کنیم که آیا احتمال عفونت یا وخیم شدنش وجود داره یا نه؛ اینطوری میشه زودتر و درست‌تر مداخله کرد. نکته جالب اینه که این فناوری فقط برای یک نوع زخم نیست؛ می شود از آن برای زخم‌های فشاری، عفونی و حتی زخم‌های ناشی از مشکلات عروقی (شریانی و وریدی) هم استفاده کرد. علاوه بر این، با به‌کارگیری حسگرهای هوشمند و مواد نانویی، میشه دارو رو دقیق‌تر به محل زخم رساند، یا حتی با یه تحریک الکتریکی خفیف، رشد سلولی رو زیاد کرد، تا زخم سریع‌تر ترمیم بشود. اپلیکیشن‌ها و وسایل پوشیدنی هوشمند هم می‌توانند کمک کنند که بیمارا در منزل زخمشون رو کنترل و درمان کنند و کمتر نیاز به مراجعه مکرر به بیمارستان داشته باشند.

این موفقیت بزرگ، چه پیامی برای جامعه علمی و پزشکی ایران و همچنین برای تصویرسازی علمی کشور در عرصه بین‌المللی دارد؟

واقعیت این هست که گرفتن مدال توی یه رویداد علمی بین‌المللی، فقط یه موفقیت شخصی نیست. این نشان می دهد که پژوهشگرای ما توانستند علم و فناوری رو با نیازهای واقعی نظام سلامت ترکیب کنند. عملاً یعنی تحقیقات مان دیگر فقط روی کاغذ نیست!! و دارد وارد مرحله‌ی کاربردی در سطح جهانی می‌شود. این دستاوردها نشان دهنده‌ی خودباوری و قدرت علمی و فناورانه‌ی ایرانِ عزیز هست، مخصوصاً تو زمینه‌هایی مثل پزشکی پیشرفته و فناوری نانو و نشان می دهد که کشورممان در خط مقدم نوآوری‌های علمی قرار دارد. توسعه علمی بدون خودباوری ملی و استقلال فکری، به تقلیدی سطحی از علم جهانی تبدیل می‌شود.

از آن طرف، این نوع اختراعات می‌توانند درمان‌های پزشکی رو ارتقا بدهند و حتی یک چشم‌انداز اقتصادی و صنعتی جدید بسازند، چیزی که می‌تواند در زیست‌بوم فناوری سلامت ایران سربلندمان، یک تحول اساسی ایجاد کند. فراموش نکنیم که اهمیتش فقط در نتیجه نیست، بلکه در انگیزه دادن به پژوهشگرای جوان و بالا بردن اعتبار جهانی ایران هست. در کل، این موفقیت نشانه ی تلاش، پشتکار و باور به پیشرفت علمی و فناورانه‌ست؛ مسیری که هم غرور ملی رو تقویت می‌کند و هم راه همکاری‌های بین‌المللی و جذب سرمایه‌گذاری در حوزه فناوری‌های پیشرفته رو باز می‌کند.

حرف پایانی؟

از تمام اساتید و دوستانم که انرژی مثبت و دعای خیر آنها بزرگترین دلگرمی من است و جنابعالی بابت انجام این مصاحبه، قدردانی میکنم و به نظر من همه‌ی روشنایی و انگیزه‌ای که تو مسیر علم داریم، از لطف خداست. هر موفقیتی که به دست میاد، در واقع یک نشونه از عنایت پروردگار هست، که به ما صبر، امید و انرژی ادامه دادن میدهد. باور دارم وقتی تلاش و تحقیق با ایمان و نیت خوب همراه باشد، می تواند مسیر پیشرفت جامعه رو هم روشن‌تر کند. صمیمانه آرزو می‌کنم اساتید و دانشجویان، همیشه با لطف خدا تو مسیر یادگیری و انسانیت ثابت‌قدم بمانند، گام‌هاشون پربار باشد و آینده‌ آن ها پر از آرامش و برکت الهی باشد.